Najciekawsze orzeczenia w 2021 r.

Powoli naszą tradycją staje się publikowanie najciekawszych – naszym subiektywnym zdaniem – orzeczeń sądów. W związku z tym, iż mamy styczeń przedstawiamy Wam 4 orzeczenia zasługujące na przeczytanie.

  1. Rozszerzenie zakresu zabiegu w trakcie zabiegu operacyjnego – Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 28 stycznia 2021 r. (I ACa 413/20)

  • Sprawa dotyczyła zagadnienia, czy zgodne z prawem jest działanie polegające na poszerzeniu zakresu zabiegu w stosunku do planowanej operacji wycięcia torbieli jajnika. Zakres rozszerzenia dotyczył wycięcia i jajnika, i jajowodu.
  • Sąd Apelacyjny opierając się na wyroku SN z dnia 29 grudnia 1969 r. (II CR 551/69) stwierdził, iż „w sytuacji, gdy lekarz operujący stwierdzi po otwarciu jamy brzusznej inny stan rzeczy niż wynikał z badań klinicznych, może on w pewnych wypadkach przekroczyć zakres zgody na zabieg udzielonej przez pacjenta.”
  • W przedmiotowej sprawie rozszerzenie zakresu zabiegu poparte było właśnie istotnymi trudnościami technicznymi, obarczonymi dużym ryzykiem operacyjnym. W związku z tym sąd przesądził na korzyść lekarza: „zabieg został wykonany zgodnie ze sztuką lekarską, a przyczyną usunięcia lewych przydatków był proces chorobowy, którego zakres był tak duży, że poskutkował rozszerzeniem zabiegu. Dopiero w trakcie operacji ujawniły się okoliczności skutkujące koniecznością usunięcia lewego jajnika z torbielą i lewego jajowodu, natomiast pozwany nie miał możliwości, aby temu skutecznie zapobiec i nie mógł zrobić ani mniej, ani więcej ponad to co uczynili lekarze”.
  1. Głoszenie przez lekarza poglądów antyzdrowotnych jest przewinieniem zawodowym. – Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2021 r. (I KK 210/20)

  • W październiku 2019 r. Okręgowy Sąd Lekarski uznał, że jeden z lekarzy jest winny tego, iż propagował postawy antyzdrowotne poprzez publiczne wypowiadanie się, m.in. w programie telewizyjnym oraz podczas wykładów na temat szkodliwości szczepień wykonywanych u dzieci do 6 miesiąca życia.
  • W ocenie Okręgowego Sądu Lekarskiego wypowiedzi te były niezgodne z aktualną wiedzą medyczną i wyczerpywały znamiona przewinienia zawodowego, polegającego na naruszeniu art. 71 kodeksu etyki lekarskiej w zw. z art. 4 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty.
  • W związku z powyższym skazał obwinionego lekarza na karę zawieszenia prawa wykonywania zawodu na okres roku.
  • Orzeczenie to oczywiście zostało zaskarżone przez obrońcę.
  • Sąd Najwyższy wskazał, że w toku postępowania przed Sądem Lekarskim działania obwinionego lekarza jednoznacznie zakwalifikowane zostały, jako przewinienie zawodowe. Określono je jako publiczne propagowanie postaw antyszczepionkowych, prezentowanie tezy o szkodliwości szczepienia dzieci do 6 miesiąca życia, sprzecznej z aktualną wiedzą medyczną, a także szerzenie nieprawdziwych informacji o braku badania i testowania szczepionek.
  • W uzasadnieniu Postanowienia, Sąd Najwyższy, poza odniesieniem się do zarzutów Obrońcy zwrócił również uwagę na fakt, iż: „…samogłoszenie przez lekarza obwinionego tezy o braku badania i testowania szczepionek, zwłaszcza w dzisiejszej dobie, gdy nawet w świetle powszechnej wiedzy na ten temat, teza ta jest z gruntu fałszywa, należy uznać za szczególnie wysoce szkodliwe społecznie wspieranie przez lekarza postaw antyszczepionkowych.
  1. Wykazywanie związku przyczynowego w procesach „medycznych” – Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30 kwietnia 2021 r. (V CSKP 44/21)

  • Powódka K.B. wniosła o zasądzenie od pozwanego, tj. ZUS – o zasądzenie na jej rzecz odszkodowania i zadośćuczynienia w łącznie kwocie 300 000 zł. Badania EKG męża wskazywały na niewydolność oddechową, nie był monitorowany pulsoksymetrycznie. Pacjent stale zgłaszał duszności, jego stan z czasem się pogarszał, więc został przekazany na Oddział Intensywnej Terapii, gdzie doszło do zatrzymania krążenia i po kilku próbach reanimacji doszło do zgonu pacjenta. Ostatecznie rozpoznano zator płucny bez wzmianki o ostrym sercu płucnym, wstrząs kardiogenny.
  • Sąd Okręgowy i Apelacyjny uznał, że czynności podejmowane przez lekarzy i personel medyczny były prawidłowe, a Sąd Najwyższy stwierdził:

Jednocześnie trzeba zważyć, że w tego rodzaju procesach „medycznych” wykazywanie wszystkich etapów związku przyczynowego pomiędzy zdarzeniem wskazywanym jako sprawcze a szkodą może być nader utrudnione, a nawet niemożliwe. […] Związek przyczynowy między zachowaniem pozwanego a zgonem pacjenta nie musi być ustalony w sposób pewny, wystarczy wysoki stopień prawdopodobieństwa istnienia takiego związku, a w przypadku wielości możliwych przyczyn – przeważające prawdopodobieństwo związku przyczynowego szkody z jedną z tych przyczyn.”.

  • Oznacza to, że w niejednoznacznych sytuacjach sąd nie będzie odpowiadał na pytanie – czy doszłoby do śmierci pacjenta, gdyby zaniechania nie miały miejsca? Sąd natomiast ustali, czy jeśliby podjęto wymagane w danych okolicznościach działania, to czy szansa wystąpienia szkody uległaby istotnemu zmniejszeniu.
  1. Opinia lekarza specjalisty jedynym rzetelnym dowodem. – Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 24 listopada 2021 r. (II SA/Ke 808/21)

  • Przedmiotem skargi była czynność Burmistrza Miasta i Gminy, polegająca na odmowie zwrotu kosztów dowozu dziecka niepełnosprawnego. Wybrany przez rodziców ośrodek jest położony w odległości około 30 km od miejsca zamieszkania ucznia, a wybór tego ośrodka był podyktowany treścią orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego. Jak wynikało z tego orzeczenia, a także z opinii pedagogicznej oraz zaświadczenia psychologa, córce skarżących zalecono kształcenie specjalne z uwagi na niepełnosprawność sprzężoną, tj. niepełnosprawność intelektualną w stopniu znacznym oraz autyzm na czas nauki ponadgimnazjalnej.
  • Wobec powyższego skarżący podnosili, że w kwestii wyboru placówki nie sposób pozostawiać uznaniu administracyjnemu organu, na którym spoczywa obowiązek zapewnienia dowozu, czy też uznaniu kierownictwa placówki szkolnej. […] Ocena potrzeb i możliwości takich osób powinna więc być dokonywana w sposób szczególnie wnikliwy, roztropny i delikatny, a przede wszystkim z wykorzystaniem wiedzy fachowej. Tylko bowiem opinia lekarza stosownej specjalności, wyrażona w omawianym zakresie, posiada walor bezstronnego i rzetelnego dowodu.
  • Sąd potwierdził twierdzenia skarżących, iż wyboru ośrodka dokonują rodzice (opiekunowie prawni) ucznia niepełnosprawnego, a realizacja obowiązku gminy w zakresie zapewnienia bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu do ośrodka dziecka z niepełnosprawnością sprzężoną nie jest uzależniona od odległości ośrodka do miejsca zamieszkania niepełnosprawnego dziecka.

 

Jak widzicie orzecznictwo odgrywa ważną rolę w szeroko pojętym „prawie”. Mimo, iż sądy co do zasady nie stanowią prawa w Polsce, jednak w znakomitej większości pomagają nam zrozumieć przepisy, odpowiednio je intepretując.

FacebookLinkedInEmailPrint

Stany faktyczne uznane przez Rzecznika Praw Pacjenta za naruszenie zbiorowych praw pacjenta

Jak doskonale wiecie pacjentowi przysługują określone prawa związane ze świadczeniami zdrowotnymi, które szczegółowo wymienione są w Ustawie z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzecznik Praw Pacjenta (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 849 z późn. zm.) – dalej: Ustawa.

 
W ocenie Rzecznika:
Organizacja procesu udzielania świadczeń zdrowotnych
Organizacja procesu udzielania świadczeń zdrowotnych w ten sposób, że określeni lekarze wykonujący zawód w podmiocie są zobowiązywani – na podstawie postanowień umownych – do ponoszenia części kosztów zleconych przez nich i wykonywanych u pacjentów badań diagnostycznych, które nie stanowią ambulatoryjnych świadczeń diagnostycznych kosztochłonnych, pomimo że wskazani lekarze nie są stroną umowy na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zawartej przez podmiot leczniczy z Narodowym Funduszem Zdrowia, ani nie udzielają tych świadczeń jako podwykonawcy stanowi naruszenie art. 6 ust 1 i art. 8 ustawy tj. prawa do świadczeń zdrowotnych.
Warunki realizacji teleporady
Brak umieszczenia w miejscu wykonywania świadczeń oraz na oficjalnej stronie internetowej Podmiotu leczniczego informacji o warunkach realizacji teleporady w podstawowej opiece zdrowotnej spełniającej wymagania wymienione w § 3 pkt 1 lit. c i f Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 12 sierpnia 2020 r. w sprawie standardu organizacyjnego teleporady w ramach podstawowej opieki zdrowotnej narusza art. 8 ustawy tj. prawa do świadczeń zdrowotnych.
Wynik badania PCR w kierunku SARS-CoV-2
Wymaganie – od osób mających towarzyszyć małoletnim pacjentom podczas hospitalizacji i sprawować nad nimi dodatkową opiekę pielęgnacyjną – przedstawienia aktualnego wyniku badania PCR w kierunku SARS-CoV-2 (sfinansowanego ze środków własnych tej osoby\pacjenta) wywołującego Covid-19 narusza art. 34 ust. 1-3 ustawy tj. prawa do dodatkowej opieki pielęgnacyjnej.
Ograniczona możliwość rejestracji
Organizacja procesu udzielania świadczeń zdrowotnych w ten sposób, że Pacjenci zgłaszający się do podmiotu leczniczego celem uzyskania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, mają ograniczoną możliwość rejestracji na te świadczenia za pośrednictwem telefonu oraz brak możliwości dokonania rejestracji elektronicznie stanowi naruszenie art. 8 ustawy tj. prawa do świadczeń zdrowotnych.
Bezwzględny wymóg zasłaniania ust i nosa podczas porodu
Ustanowienie bezwzględnego wymogu zasłaniania przez rodzące w Szpitalu ust i nosa podczas porodu w sali jednoosobowej do czasu uzyskania przez nie negatywnego wyniku badania na obecność wirusa SARS-CoV-2, mimo braku przebywania przez rodzące na kwarantannie lub izolacji czy wykazywania przez nie objawów choroby COVID- 19 stanowi naruszenie art. 8 ustawy tj. prawa do świadczeń zdrowotnych.
Nieuwzględnienie decyzji matki w kwestii separacji z noworodkiem
Separowanie noworodków od ich matek, u których stwierdzono zakażenie wirusem SARS-CoV-2 lub występuje podejrzenie zakażenia tym wirusem, albo które oczekują na wynik testu w kierunku obecności ww. wirusa, bez uwzględnienia decyzji matki w tym zakresie podjętej po udzieleniu informacji o korzyściach i zagrożeniach wynikających zarówno z zachowania kontaktu „skóra do skóry” i stałego przebywania z dzieckiem jak i izolacji w oddzielnym pomieszczeniu z zachowaniem laktacji stanowi naruszenie art. 6 ust. 1 ustawy tj. prawa do świadczeń zdrowotnych.
 
FacebookLinkedInEmailPrint

Głoszenie przez lekarza poglądów antyzdrowotnych jako przewinienie zawodowe

Poniżej prezentujemy Wam ciekawe Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2021 r. (I KK 210/20), które odnosi się do podważania przez lekarza zasadności szczepień dzieci do 6 m.ż. niemniej w naszej ocenie orzeczenie to ma wymiar uniwersalny, gdyż traktuje o postawach, jakie powinien prezentować lekarz, jako profesjonalista i autorytet.

W październiku 2019 r. Okręgowy Sąd Lekarski uznał, że jeden z lekarzy jest winny tego, iż propagował postawy antyzdrowotne poprzez publiczne wypowiadanie się, m.in. w programie telewizyjnym oraz podczas wykładów na temat szkodliwości szczepień wykonywanych u dzieci do 6 miesiąca życia.
 
W ocenie Okręgowego Sądu Lekarskiego wypowiedzi te były niezgodne z aktualną wiedzą medyczną, i wyczerpywały znamiona przewinienia zawodowego, polegającego na naruszeniu art. 71 kodeksu etyki lekarskiej w zw. z art. 4 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty.
W związku z powyższym skazał obwinionego lekarza na karę zawieszenia prawa wykonywania zawodu na okres roku.
Orzeczenie to oczywiście zostało zaskarżone przez obrońcę obwinionego.
Niemniej po rozpoznaniu wniesionych środków odwoławczych. Naczelny Sąd Lekarski zmienił zaskarżone orzeczenie Sądu I instancji w ten sposób, że wymierzył obwinionemu lekarzowi karę zawieszenia prawa wykonywania zawodu na okres dwóch lat – zwiększył zatem wymiar kary.
Obrońca obwinionego lekarza nie dawał za wygraną i złożył kasację do Sądu Najwyższego. Ten po rozpatrzeniu argumentów obrońcy uznał, że kasacja nie zasługiwała na uwzględnienie.
 

Sąd Najwyższy wskazał, że w toku postępowania przed Sądem Lekarskim działania obwinionego lekarza jednoznacznie zakwalifikowane zostały, jako przewinienie zawodowe.

Określono je jako publiczne propagowanie postaw antyszczepionkowych, prezentowanie tezy o szkodliwości szczepienia dzieci do 6 miesiąca życia, sprzecznej z aktualną wiedzą medyczną, a także szerzenie nieprawdziwych informacji o braku badania i testowania szczepionek.
 
W uzasadnieniu Postanowienia, Sąd Najwyższy, poza odniesieniem się do zarzutów Obrońcy zwrócił również uwagę na fakt, iż:
samogłoszenie przez lekarza obwinionego tezy o braku badania i testowania szczepionek, zwłaszcza w dzisiejszej dobie, gdy nawet w świetle powszechnej wiedzy na ten temat, teza ta jest z gruntu fałszywa, należy uznać za szczególnie wysoce szkodliwe społecznie wspieranie przez lekarza postaw antyszczepionkowych.
Obwiniony, choćby z racji swego przygotowania zawodowego, ma ponadprzeciętną wiedzę o systemie badania, testowania, udzielania zgody na wprowadzenie do stosowania i bieżącego monitorowania działania medykamentów dostępnych w ramach opieki zdrowotnej.”
 
Sąd Najwyższy uznał również, iż obwiniony lekarz głosząc swoje poglądy nie może korzystać z ochrony wynikającej z wolności słowa.
Jak wskazał :
na gruncie odpowiedzialności zawodowej zachowanie przypisane lekarzowi (…) – jako jawnie sprzeczne ze standardami wynikającymi z aktualnej wiedzy medycznej oraz istniejącą rzeczywistością i nakierowane na propagowanie postawy stanowiącej realne zagrożenie społeczne u odbiorców nie mających odpowiedniego przygotowania do weryfikacji przekazywanych treści – nie może korzystać z ochrony wynikającej z wolności słowa.”
 
Ponadto, co jest bardzo istotne waga czynu przypisana obwinionemu lekarzowi nie może być uznana, za mniejszą niż zawiniony błąd lekarski wyrządzający szkodę pacjentowi. Błąd lekarski i jego ewentualne następstwa, nawet te najpoważniejsze, dotyczy przecież najczęściej jednego pacjenta i ewentualnie jego najbliższego otoczenia.
 

Natomiast propagowanie przez lekarza poglądów niezgodnych z aktualną wiedzą medyczną i podawanie nieprawdziwych informacji dotyczących stosowanych prepraratów na forum publicznym wśród odbiorców nie mogących ich zweryfikować, ma o wiele większy zasięg i równie poważny ciężar gatunkowy.

Zaniechanie wykonania zabiegów zapobiegających zakażeniom i ograniczających rozprzestrzenianie się chorób zwłaszcza zakaźnych, powoduje bowiem negatywne konsekwencje w skali społecznej.
Wspieranie takich postaw wywołuje też daleko poważniejsze następstwa, gdy przekonania podważające argumentację uzasadniającą potrzebę szczepień, są propagowane przez osobę mającą przygotowanie medyczne i powołująca się na doświadczenie wynikające z praktyki lekarskiej, a więc traktowaną jako eksperta w danej dziedzinie. Tymczasem, sam obwiniony przyznał, że źródłem rozpowszechnianej przez niego wiedzy na temat szczepionek, był w przeważającej mierze internet, a nie wiedza zdobywana zgodnie z zasadami wykonywanej profesji.
 
Jeśli jesteście ciekawi całego uzasadnienia do przestawionego Postanowienia to zapraszamy tutaj:
FacebookLinkedInEmailPrint

Polski (nie)Ład – jak wpłynie na medyków?

W ostatnich tygodniach głośno jest o podatkowej rewolucji, czyli o hucznie zapowiadanym przez rząd Polskim Ładzie, który ma wszedł w życie 1 stycznia 2022 r.
 
Ustawa o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw stale budzi wiele kontrowersji, zarówno dotyczących samej jego treści jak i kwestii technicznych – chociażby faktu, iż w Senacie dalej trwają prace nad zmianami Polskiego Ładu. Z punktu widzenia zasad techniki prawodawczej takie działania są niedopuszczalne i uwidaczniają chaos legislacyjny. 
Uporządkujmy więc podstawowe informacje – w 2022 r. zaczął nas wszystkich obowiązywać nowy system podatkowy, który w znaczącym stopniu dotknął także Was. Lekarze utracili:
  • możliwość odliczania od podatku odprowadzonej składki zdrowotnej,
  • co do zasady możliwość opodatkowania najprostszego w formie karty podatkowej.

 

Jakie konsekwencje niosą za sobą powyższe rozwiązania?
Przede wszystkim ograniczenie swojej działalności przez obciążenia podatkowe. Rząd przekonuje nas, że program będzie korzystny i sprawiedliwy oraz znacznie usprawni ochronę zdrowia. W związku z tym, dlaczego owa „korzystność” będzie polegała na tym, że więcej pracy wcale nam się nie opłaci? Program zakłada wyżej opodatkowaną pracę własną (niezależnie od rodzaju umowy).
Eksperci przewidują, iż osoby z przychodami:
  • do 6 tys. odniosą korzyści, 
  • między 6 tys. a 11 tys. nie odczują żadnych zmian,
  • powyżej 11 tys. odniosą straty.

Czego konkretnie będą dotyczyć zmiany w podatkach?

Tak jak wskazywałyśmy na początku – to właśnie składka zdrowotna zostanie podniesiona, a tym samym nie będzie jej można odliczyć od podatku. 
Od wejścia ustawy w życie wysokość składki wynosi co do zasady – 9% dochodu dla skali podatkowej oraz 4,9% dla opodatkowania liniowego. W przypadku personelu medycznego, który opodatkowany jest w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych stawka wynosi 14%, a jej podstawą będzie przeciętne wynagrodzenie. 
 
Ile możecie stracić?
Przyjrzyjmy się zasadom wyliczania składki zdrowotnej od rocznych przychodów przy określonych progach podatkowych:
  • 60 proc. wynagrodzenia dla rocznego przychodu do 60 tys. zł (ok. 305 zł),
  • 100 proc. przeciętnego wynagrodzenia dla przychodów nieprzekraczających rocznie 300 tys. zł (ok. 509 zł),
  • powyżej 300 tys. zł 180 proc. (ok. 917 zł).
 
W praktyce będzie wyglądać to następująco – jeśli zarabiacie 15tys. zł na umowie o pracę, to miesięcznie netto otrzymujecie 10 667 zł. W 2022 r. zarabiając tyle samo – netto otrzymacie 9764 zł, czyli o 903 zł mniej w danym miesiącu. A w skali roku? Straty wyniosą 10 837 zł.*
Eksperci podatkowi przewidują*, iż najkorzystniejszą formą świadczenia usług medycznych w 2022 r. będzie działalność gospodarcza opodatkowana zryczałtowanym podatkiem od przychodów ewidencjonowanych (straty w skali roku wyniosą nas o około połowę mniej niż na umowie o pracę, tj. 5782 zł).
 
Co z opodatkowaniem w formie karty podatkowej?
Kolejne rozwiązanie w Polskim Ładzie, które negatywnie odczują głównie lekarze dentyści pracujący w przychodniach oraz personel na kontraktach – od 1 stycznia 2022 r. nie macie mieli wyboru opodatkowania w formie karty podatkowej.
 
Czy są jakieś plusy?
Rząd przede wszystkim tłumaczy, iż ich zamiarem było, aby personel medyczny zapłacił niższy ryczałt, tj. 14% (obecnie 15%, jeśli zatrudniamy inne osoby lub 17% jeśli nie). Możemy szczerze przyznać, że cel jest szczytny, lecz droga do jego osiągnięcia – kamienista. Za pomocą Polskiego Ładu profesje medyczne zostaną wykreślone z listy wolnych zawodów w rozumieniu ustawy o ryczałcie. Dr Andrzej Cisło komentuje tę zmianę dobitnie:
To jest zmiana, której w ogóle nie rozumiemy. Zawód lekarza i lekarza dentysty, obok takich zawodów jak np. adwokat czy radca prawny, jest jednym z zawodów, które ze względu na swą ugruntowaną specyfikę powinien być zawsze uznawany za wolny zawód. Zmianę tłumaczy się tym, że chciano tej grupie przyznać 14-procentową stawkę ryczałtu. To można było zrobić całkiem inaczej.”.
 
 
• kalkulacje przygotowała Mariański Group Kancelaria Prawno-Podatkowa przygotowała dla Naczelnej Izby Lekarskiej kalkulacje (opublikowane w “Gazecie Lekarskiej”)
FacebookLinkedInEmailPrint

Strona 1 z 35

KONTAKT

Kancelaria Adwokacko-Radcowska
"Podsiadły-Gęsikowska, Powierża" Sp. p.

ul. Filtrowa 61/3
02-056 Warszawa

+48 22 628 64 94
+48 600 322 901

kancelaria@prawniklekarza.pl

REGON: 369204260 NIP: 7010795766

AEKSANDRA POWIERŻA

+48 604 077 322
aleksandra.powierza@prawniklekarza.pl

KAROLINA PODSIADŁY-GĘSIKOWSKA

+48 735 922 156
karolina.podsiadly@prawniklekarza.pl