KIEDY PODMIOT LECZNICZY TO MUST HAVE?

Prowadzisz praktykę lekarską i współpracujesz w tym zakresie z innym lekarzem?

To błąd.

W takiej sytuacji koniecznie załóż podmiot leczniczy.

Jest tylko jeden wyjątek, kiedy nie musisz tego robić.

Otóż nie musisz być podmiotem leczniczym tylko wtedy, gdy udzielasz świadczeń zdrowotnych samodzielnie na własną rzecz .

W pozostałych przypadkach, tj. gdy podejmujesz jakąkolwiek współpracę z innym lekarzem, a nawet pielęgniarką – powinieneś mieć podmiot leczniczy.

Nie ma znaczenia, czy ta współpraca jest bardzo okazjonalna (np. do gabinetu stomatologicznego przyjeżdża raz w miesiącu chirurg szczękowy i w ramach praktyki tego stomatologa udziela świadczeń zdrowotnych jego pacjentom), czy też stała.

Nie ma również znaczenia, jaką formę współpracy podejmiecie.

Czy to umowa o pracę, czy umowa cywilna – każda forma współpracy w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych pacjentom praktyk lekarskich czy pojedynczego lekarza z praktyką lekarską jest zabroniona.

Nie ma takiej możliwości.

Abstrahujemy w tym wpisie od grupowych praktyk lekarskich.

Jeśli zatem chcecie udzielać świadczeń zdrowotnych w większym gronie, podmiot leczniczy jest właściwą formą.

I nie, nie jest to skomplikowane. Nie przerażajcie się.

Podmiot leczniczy możesz założyć nawet w pojedynkę.

Tak, tak – prowadząc jednoosobową działalność możesz być podmiotem leczniczym i legalnie podejmować współpracę z innymi lekarzami.

Ostatnio robiłyśmy podsumowanie i okazało się, że spośród Klientów, którym pomagałyśmy założyć podmiot leczniczy najczęściej wybieraną formą była właśnie jednoosobowa działalność gospodarcza.

Opłata od wniosku o wpisu do RPWDL w tym roku wynosi 745 zł.

W kolejnych wpisach przybliżymy Wam warunki, jakie muszą zostać spełnione, aby ubiegać się o status podmiotu leczniczego.

Gdybyście potrzebowali już teraz reprezentacji w tym zakresie, zapraszamy Was do kontaktu z naszą Kancelarią pod mailem kancelaria@prawniklekarza.pl .

 

 

 

FacebookLinkedInEmailPrint

ODPOWIEDZIALANOŚĆ ZA PRZEWINIENIE ZAWODOWE W USTAWIE O NIEKTÓRYCH ZAWODACH MEDYCZNYCH

Powracamy z komentarzem do Ustawy o niektórych zawodach medycznych, a dokładnie, w dzisiejszym wpisie, odniesiemy się do odpowiedzialności za przewinienie zawodowe przed Komisją Odpowiedzialności Zawodowej.

W poprzednim wpisie opisywaliśmy postępowanie przed rzecznikiem dyscyplinarnym. Takie postępowanie, w zależności od zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, może zakończyć się przedstawieniem zarzutów osobie wykonującej zawód medyczny albo, jeżeli postępowanie nie dostarczyło podstaw do sporządzenia wniosku o ukaranie, rzecznik wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania wyjaśniającego. Nierzadko zdarza się, że występują przesłanki formalne powodujące umorzenie postępowania.

Należy pamiętać, że zarzuty wobec osoby wykonującej zawód medyczny muszą być przedstawione na piśmie wraz z informacją o przysługujących prawach, w tym o prawie do złożenia wyjaśnień! Z chwilą postawienia zarzutu, nabywa się status osoby obwinionej, co wiąże się z możliwością zapoznania się z materiałami postępowania oraz wnioskowania o uzupełnienie tego postępowania w terminie 14 dni od dnia otrzymania postanowienia.

W przypadku, gdy zebrane w postępowaniu wyjaśniającym lub przeprowadzone przed Komisją dowody stanowią, że osoba obwiniona popełniła ciężkie przewinienie zawodowe, a rodzaj tego przewinienia wskazuje, że wykonywanie przez osobę obwinioną zawodu medycznego zagraża bezpieczeństwu pacjentów lub grozi popełnieniem kolejnego przewinienia zawodowego, Komisja wydaje postanowienie o tymczasowym zawieszeniu uprawnienia do wykonywania zawodu medycznego albo o ograniczeniu zakresu czynności w wykonywaniu zawodu medycznego przez osobę obwinioną, na okres nieprzekraczający roku.

Osoba obwiniona i jej obrońca mają prawo wziąć udział w posiedzeniu Komisji, na którym wydaje się ww. postanowienie. Oczywiście, można wnieść zażalenie do Ministra Zdrowia za pośrednictwem Komisji w terminie 14 dni od dnia doręczenia postanowienia.

Sprawa trafia przed Komisję, która orzeka w następującym składzie:

1)        przewodniczący składu orzekającego;

2)        dwóch członków – przedstawicieli danego zawodu medycznego;

3)        dwóch członków – przedstawicieli Ministra właściwego do spraw zdrowia.

Komisja prowadzi postępowanie wysłuchując obwinionego, pokrzywdzonego, przeprowadzając dowody z dokumentów, przesłuchań świadków oraz opinii biegłych.

Rozprawa, co do zasady, jest jawna, jednak jawność może zostać wyłączona ze względu na:

– naruszenie tajemnicy zawodowej;

– wywołanie zakłócenia spokoju publicznego;

– obrazę dobrych obyczajów;

– ujawnienie okoliczności, które ze względu na ważny interes państwa powinny być zachowane w tajemnicy;

– naruszenie ważnego interesu prywatnego.

Ustawodawca przewidział termin 3 miesięcy od złożenia wniosku o ukaranie na zakończenie postępowania przed komisją. Jednak jest to termin instrukcyjny.

Komisja może orzec wobec obwinionego następujące sankcje:

– upomnienie;

– nagana;

– kara pieniężna (może być wymierzona w wysokości od jednokrotnego do trzykrotnego minimalnego wynagrodzenia za pracę określanego w danym roku według właściwych przepisów);

– zawieszenie uprawnienia do wykonywania zawodu medycznego na okres do 5 lat (komisja orzeka w miesiącach lub latach);

– pozbawienie uprawnienia do wykonywania zawodu medycznego.

Osobie obwinionej oraz rzecznikowi dyscyplinarnemu przysługuje w terminie 14 dni wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przez Komisję w składzie pięcioosobowym. W ponownym rozpatrywaniu sprawy nie mogą brać udziału osoby uczestniczące w wydaniu zaskarżonego orzeczenia. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy obwinionemu przysługuje w terminie 14 dni od dnia doręczania orzeczenia, odwołanie do właściwego ze względu na miejsce zamieszkania sądu apelacyjnego. Musimy podkreślić, że w przypadku orzeczenia kary zawieszenia lub pozbawienia uprawnień pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika, jak też umowę cywilnoprawną na podstawie, której osoba wykonująca zawód medyczny wykonuje ten zawód.

Gdybyście potrzebowali pomocy w zakresie postępowań przed rzecznikiem odpowiedzialności zawodowej czy też sądem to wiedzcie, że nasza Kancelaria – pomimo tego, że jesteśmy z Warszawy – działa na terenie całej Polski.

Piszcie do nas na adres: kancelaria@prawniklekarza.pl lub kontaktujcie się pod numerem telefonu +48 604 077 322.

 

FacebookLinkedInEmailPrint

Prezent czy dowód wdzięczności?

 
 
Niekiedy dowód wdzięczności wyrażony względem lekarza, może stanowić poważny problem spowodowany wątpliwością co do charakteru otrzymanego prezentu. Często pacjenci chcąc podziękować lekarzom za udzieloną w procesie leczenia pomoc, darują różnego rodzaju prezenty czekoladki, alkohole, czasem niestety również podarki o wysokiej wartości jak biżuterie lub perfumy.
Lekarze intuicyjnie czują, że tego rodzaju wdzięczność może być sprzeczna z prawem, ze względu na publicznoprawny charakter świadczeń zdrowotnych finansowanych z państwowych środków.
 
Zgodnie z art. 228 § 1 k.k., kto, w związku z pełnieniem funkcji publicznej, przyjmuje korzyść majątkową lub osobistą albo jej obietnicę, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8. Należy podkreślić, że wedle art. 115 § 19 k.k., osobą pełniącą funkcję publiczną jest funkcjonariusz publiczny, członek organu samorządowego, osoba zatrudniona w jednostce organizacyjnej dysponującej środkami publicznymi, chyba że wykonuje wyłącznie czynności usługowe, a także inna osoba, której uprawnienia i obowiązki w zakresie działalności publicznej są określone lub uznane przez ustawę lub wiążącą Rzeczpospolitą Polską umowę międzynarodową. Bez wątpienia więc lekarz zostanie zakwalifikowany wobec powyższej definicji jako funkcjonariusz publiczny, jeśli udziela świadczeń w ramach finansowania z środków państwowych.
 
Czy jednak każde przyjęcie prezentu w związku z pełnioną funkcją stanowi bezwzględnie przestępstwo?
 
Odpowiedź niestety jest skomplikowana i uzależniona od wielu okoliczności.
 
Po pierwsze należy rozważyć na jakim ,,etapie” relacji pacjent -lekarz zostaje wręczony prezent. Jeśli następuję to przed wykonaniem świadczenia, lekarz absolutnie powinien odrzucić wszelkiego rodzaju upominek, gdyż obiektywnie można postrzegać to zachowanie jako przestępstwo łapówkarstwa biernego i postawić zarzut, że prezent został wręczony w celu uzyskania świadczenia zdrowotnego, lub stanowił warunek należytego udzielenia śwaidczenia. Natomiast wręczenie prezentu dla lekarza po przeprowadzonym świadczeniu jest społecznie bardziej zrozumiałe, ze względu na przekonanie, iż prezent jest przekazywany w dobrej wierze jako dowód podziękowania.
 
Oczywiście kluczowe jest również zapatrywanie na okoliczności towarzyszące takie jak wartość przekazywanego prezentu czy intencje pacjenta. Jeśli pacjent przekazuje, podarunek (nawet po udzielonym świadczeniu) z perspektywą otrzymania w nieokreślonej przyszłości jakiejś korzyści, zachowanie to może budzić poważne wątpliwości. Wartość prezentu powinna być nieznaczna, symboliczna. Nie ma jednoznacznej granicy, pozwalającej na określenie kiedy podarunek można potraktować jako wyraz wdzięczności, a kiedy stanowi on znaczną korzyść. Intuicyjnie można postrzegać, że symboliczne kwiaty czy prezent o wartości 50-200 złotych znacząco odróżnia się od drogiego zegarka czy markowych perfum. Kategorycznie nie powinno się przyjmować pieniędzy w jakiejkolwiek formie nawet bonu czy karty podarunkowej.
 
Wedle art. 68 Kodeksu Etyki Lekarskiej, jeżeli z zatrudnienia lekarza wynika, że winien on spełniać swe obowiązki wobec powierzonych jego opiece chorych bez świadczeń finansowych z ich strony, to nie może żądać od tych chorych wynagrodzenia w jakiejkolwiek formie, ani też uzależniać leczenia od uzyskania materialnych korzyści. Klarowne sformułowanie tego przepisu nie pozostawia wątpliwości, że niedozwolone jest pobieranie korzyści jedynie warunkującej uzyskanie świadczenia, które przysługuje w ramach funduszu zdrowia.
 
⚖️ W wyroku z dnia 1 grudnia 2016 r. (Sygn. akt: WA 14/16) Sąd Najwyższy prowadził postępowanie wobec ordynatora szpitala publicznego, który przyjął butelkę wódki o wartości 50 zł po zakończeniu leczenia pacjenta. SN ocenił, że ,,przyjęcie korzyści majątkowej przez osobę i w warunkach wskazanych w art. 228 § 1 k.k. jest czynem zabronionym niezależnie od motywacji wręczającego i wartości materialnej korzyści”. Sąd Najwyższy zważył jednak, iż prezent ten stanowił wyraz wdzięczności za zaangażowanie lekarza i został wręczony po udzielonym leczeniu, wobec czego w ocenie SN społeczna szkodliwość czynu była uznana za znikomą co stanowiło przesłankę do umorzenia postępowania.
 
⚖️ Sąd Okręgowy w Lublinie w wyroku z dnia 3 kwietnia 2009 r. orzekł, iż w naszym kraju zwyczajowo przyjęte jest, że pacjent ma prawo podziękować lekarzowi za opiekę, w konsekwencji czego przyjmowanie kwiatów czy butelki alkoholu trudno uznać za zachowanie przestępcze.
 
Czasami może pojawić się wątpliwość, co do przyjmowania zapakowanych prezentów, bez świadomości co do zawartości opakowania. Co prawda, aby zrealizować przestępstwo z art. 228 § 1 k.k., należy wykazać się umyślnością, to znaczy mieć świadomość i zamiar przyjęcia korzyści majątkowej. Jednak kierując się zasadą ostrożności lepiej unikać sytuacji, w których trudnym do udowodnienia byłby fakt, iż lekarz nie wiedział o zawartości przyjmowanego podarku. Rozwiązaniem tego typu problemu może być odpakowanie przy pacjencie prezentu i w razie wątpliwości odmowa jego przyjęcia.
 
 Temat opracowany przy pomocy współpracownika Kancelarii – Łukasza Kornickiego 
FacebookLinkedInEmailPrint

Odpowiedzialność zawodowa w Ustawie o niektórych zawodach medycznych

Powracamy z dalszym komentarzem do Ustawy o niektórych zawodach medycznych.
 
Dzisiaj omówimy kwestię ODPOWIEDZIALNOŚCI ZAWODOWEJ, a dokładnie, przed jakimi podmiotami toczy się postępowanie oraz jak wygląda etap postępowania wyjaśniającego.
 Musicie bowiem wiedzieć drodzy Medycy, że od teraz możecie za ewentualne przewinienia zawodowe ponosić odpowiedzialność. Przewinienie zawodowe, to zawinione naruszenie przepisów związanych z wykonywaniem danego zawodu medycznego.
Wiedzcie, że postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej toczy się na kilku etapach:
  • czynności sprawdzające prowadzone przez rzecznika dyscyplinarnego;
  • postępowanie wyjaśniające prowadzone przez rzecznika dyscyplinarnego;
  • postępowanie przed Komisją Odpowiedzialności Zawodowej.

 

Dziś opowiemy o postępowaniu WYJAŚNIAJĄCYM.
Ale zanim do tego przejdziemy, kilka słów o Rzeczniku dyscyplinarnym oraz Komisji Odpowiedzialności Zawodowej, czyli organami, przed którymi może toczyć się postępowanie.
Organy te powoływane są Ministra Zdrowia. Odnośnie Rzeczników – powołuje się ich w liczbie 4, którzy – UWAGA!! muszą posiadać wykształcenie prawnicze (a nie z konkretnej dziedziny medycyny!) i co najmniej 5-letnie doświadczenie w obszarze prawa administracyjnego i procesowego. Nie mogą oni być karani za przestępstwo umyślne lub z tytułu odpowiedzialności dyscyplinarnej, zawodowej, dając rękojmię należytego wykonywania tej funkcji oraz posiadając wiedzę w zakresie zasad wykonywania zawodów medycznych.
 
Komisja odpowiedzialności zawodowej powoływana jest zaś na 4-letnią kadencję w następującym składzie:
  • 4 przedstawicieli wykonujących dany zawód medyczny (plus dietetyka w określonym zakresie)
  • 8 przedstawicieli Ministra Zdrowia (specjalistów stowarzyszeń naukowych, związków zawodowych).
Określono, że przewodniczący komisji musi posiadać wykształcenie prawnicze oraz o najmniej 5-letnie doświadczenie w obszarze prawa administracyjnego i procesowego oraz warunki jak przy rzeczniku odpowiedzialności zawodowej.
 
Członkiem Komisji może zostać osoba uprawniona do wykonywania zawodu medycznego, posiadająca co najmniej 3-letnie doświadczenie w wykonywaniu danego zawodu medycznego, niekarana za przestępstwo umyślne lub z tytułu odpowiedzialności dyscyplinarnej lub zawodowej, dająca rękojmię należytego wykonywania powierzonych jej zadań.
 
WRACAJĄC DO ETAPÓW POSTĘPOWANIA ODPOWIEDZIALNOŚCI ZAWODOWEJ…
W momencie powiadomienia Rzecznika dyscyplinarnego o możliwości popełnienia przewinienia zawodowego, rozpoczyna on czynności sprawdzające zmierzające do wstępnego wyjaśnienia okoliczności sprawy.
Należy podkreślić, że rzecznik dyscyplinarny wszczyna postępowanie wyjaśniające na wniosek albo z urzędu.
 Jako grupę uprawnioną do złożenia takiego wniosku ustawodawca przewidział:
• Ministra Zdrowia
• Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
• Minister Obrony Narodowej
• Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
• Pokrzywdzonego.
 
Rzecznik dyscyplinarny wydaje postanowienie o wszczęciu lub odmowie wszczęcia postępowania.
Na odmowę wszczęcia postępowania przysługuje zażalenie, które wnosi się do Komisją, za pośrednictwem rzecznika dyscyplinarnego w terminie 14 dni od dnia otrzymania postanowienia.
Komisja utrzymuje w mocy postanowienie Rzecznika dyscyplinarnego albo je uchyla. Uchylając postanowienie, na które wniesiono zażalenie, Komisja przekazuje postępowanie do dalszego prowadzenia przez rzecznika dyscyplinarnego, uzasadniając powody uchylenia lub okoliczności, które należy wyjaśnić, lub czynności, które należy przeprowadzić.
W toku postępowania wyjaśniającego Rzecznik bada czy czyn popełniony mógł stanowić przewinienie zawodowe oraz czy nie zachodzą warunki wyłączające winę lub przesłanki do umorzenia postępowania.
Etap ten właśnie określamy jako postępowanie wyjaśniające.
Kończy się on:
  • przedstawieniem zarzutów,
  • wnioskiem o ukaranie lub
  • zakończeniem postępowania poprzez jego umorzenie.
 
Rzecznik dyscyplinarny prowadząc postępowanie wyjaśniające może:
  • przesłuchiwać pokrzywdzonego i inne osoby w charakterze świadków;
  • powoływać i przesłuchiwać biegłych lub wzywać specjalistów do przeprowadzenia określonych czynności w toku postępowania.

 

W następnym poście opowiemy Wam, jak prowadzone jest postepowanie przed Komisją dyscyplinarną z uwzględnieniem kar za przewinienia zawodowe.
 
Gdybyście potrzebowali pomocy w zakresie postępowań przed rzecznikiem odpowiedzialności zawodowej czy też sądem to wiedzcie, że nasza Kancelaria – pomimo tego, że jesteśmy z Warszawy – działa na terenie całej Polski. Piszcie do nas na adres: kancelaria@prawniklekarza.pl
 
 
FacebookLinkedInEmailPrint

Strona 1 z 49

KONTAKT

Kancelaria Adwokacko-Radcowska
"Podsiadły-Gęsikowska, Powierża" Sp. p.

ul. Filtrowa 61/3
02-056 Warszawa

+48 22 628 64 94
+48 600 322 901

kancelaria@prawniklekarza.pl

REGON: 369204260 NIP: 7010795766

AEKSANDRA POWIERŻA

+48 604 077 322
aleksandra.powierza@prawniklekarza.pl

KAROLINA PODSIADŁY-GĘSIKOWSKA

+48 735 922 156
karolina.podsiadly@prawniklekarza.pl